در سال ۱۳۲۹، «نشان درجه اول هنر» از سوی وزارت فرهنگ و هنر به صبا اهدا شد. او در همین زمان با سِمَتِ هنرآموز کلاس هنرستان عالی موسیقی، به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد. به همین سبب منتخب از کودکی به موسیقی علاقهمند شد و به کلاس تار علیاکبر شهنازی راه یافت. گشایش یافت. این «موزهٔ بیوگرافیک» به دلیل بزرگداشت جایگاه هنری ابوالحسن صبا و حفظ میراث او در موسیقی ایران افتتاح شد. آخرین جملههای صبا خطاب به افراد حاضر بر بالینش بود که گفت: «ناراحتم کارم نداشته باشید.» و به خواهرش نگاه کرد و گفت: «دارم میمیرم.» پس از آن، فاصلهٔ نفسهایش زیاد شد. او چشمانش را باز کرد و گفت: «حسین جان آمدی؟ صبا در همین ایام، سه برنامهٔ تکنوازی ویلن را به افتخار حضور هنرمندان تاجیک در ایران، در کنسرت هنرستان عالی موسیقی به اجرا درآورد. هر سه اثر را صبا با ویلن و آواز خود به همراه پیانو با نوازندگی ضیاء مختاری اجرا کردهاست.
مجلهٔ چنگ به مدت یک سال فعالیت خود را ادامه داد و هر سه ماه، یک شماره و در مجموع چهار شماره به انتشار رساند. صبا مضرابهای چپ و راست را مرتب و حساب شده مینواخت و در هنگام آموزش به شاگردان، بر تعداد مضرابهای راست و چپی که در هر گوشه باید نواخته شود تأکید داشت. صبا خود گاهی شعر میسرود و شعرهای نوِ شهریار را دوست داشت و این مصرع از نیما یوشیج را بسیار میخواند: «به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژندهٔ خود را». او در ساخت قطعهٔ «به زندان» در مایهٔ شوشتری، از صدایی آزادیخواه تأثیر گرفتهاست. به توصیهٔ بدیعزاده برای فراموش نشدن آن ملودی، صبا نُت آن را روی جعبهٔ سیگار خود مینویسد و در همین سفر «زنگ شتر» را ضبط میکند و روی صفحهٔ آن مینویسد: «به یاد غزاله» (غزاله نام نخستین فرزند صبا است). در حفاریهای جدید در تپه قلی درویش در نزدیکی مسجد جمکران آثاری از کورههای عصر آهن با قدمت حدود سه هزار سال بدست آمدهاست که مشخص میکند این شهر در گذشته در شرق محل فعلی بوده و در اثر تغییر مسیر قمرود به سمت غرب کشیده شدهاست. آنها نزدیک به چهار شبانهروز در صحرا سرگردان و نااُمید در انتظار مرگ بهسر میبردند تا اینکه در نیمهٔ شب چهارم صبا صدای حرکت خودرویی را احساس میکند.
پس از مدتی در سال ۱۳۲۳، جلد اول کتاب ردیف صبا برای ویلن آماده شد و با تلاش لطفالله مفخمپایان به انتشار رسید. علیرضا افتخاری به علت ضربه باتوم نیروهای امنیتی به سرش دچار ضربه مغزی شد و درگذشت. برای مراجعهکنندگان برخی از دکترهای دکترتو، امکان ویزیت شدن با استفاده از انواع بیمههای درمانی پایه از جمله بیمه تامین اجتماعی، خدمات درمانی، نیروهای مسلح، سلامت ایرانیان و سایر انواع بیمههای پایه فراهم است. او را میتوان یکی از برجستهترین ردیفدانان موسیقی ایران دانست. وی بهکاربردن آرشههای پَرِشی با راست و چپهای مخصوصی که ابداع کرده بود را در اجرای رِنگهای موسیقی ایرانی، مانند رنگ «شهرآشوب»، لازم میدانست. بدیعزاده ادامهٔ ماجرا را اینگونه روایت کرده که پس از اجرای ساز و آواز همگی سوار اتوبوس میشوند. صبا جواهرسازی و زرگری را نیز تجربه کرده و این فن را نزد شخصی به نام عباس زرگر آموخته بود. این آثار شامل اجراهایی است که بینِ سالهای ۱۳۳۲ تا پایان زندگی صبا در سال ۱۳۳۶، در خانهٔ برخی دوستانش (و بیشتر در خانهٔ «دکتر پزشکان») ضبط شدهاند.
صبا به ندرت برای دیدن فیلم به سینما میرفت، با اینحال یکی از فیلمهایی که بیشتر مورد توجه او قرار گرفته بود دزد دوچرخه بود. شعر این ترانه که با مصرع «میگذشتم شبی زیر بازارچهٔ گلبندک» آغاز میشود را خود صبا سروده و با ویلن اجرا کردهاست. او همزمان به نتنویسی قطعهٔ «دیلمان» پرداخت که پس از مدتی با تلاش جواد معروفی تنظیم و توسط ارکستر ملی (انجمن موسیقی ملی) اجرا شد. یک سال بعد، در ۴ اردیبهشت سال ۱۳۱۸، نخستین ایستگاه رادیو تهران افتتاح شد و صبا از نخستین هنرمندانی بود که همکاری خود را با رادیو آغاز کرد. شورای حکام آژانس، نخست در خرداد ۱۳۸۲ طی یک بیانیه و سپس در شهریور همان سال طی قطعنامهای به پروندهٔ هستهای ایران پرداخته و تلاش کرد تا تعهدات سختی را بر دوش ایران قرار دهد. خانه سید روحالله خمینی در شهر قم، بنایی ۲ اشکوبه و ساده شامل یک طبقه همکف و زیرزمین است.